Μια φορά κι έναν καιρό, εκείνα τα χρόνια, ήταν ένας άντρας και μια γυναίκα (αντρόγυνο). Η γυναίκα γέννησε ένα παιδί. Είχε ακουστά ότι τη τρίτη ημέρα θα έρθουν οι Μοίρες να μοιράνουν το παιδί.
Εκείνο το βράδυ λοιπόν δεν κοιμήθηκε καθόλου διότι ήθελε να ακούσει τι θα πουν οι Μοίρες. Κι ήρθαν οι Μοίρες και είπε η πρώτη: Αυτό το παιδί θα γίνει ένα παλληκάρι πολύ όμορφο! Κι είπε η δεύτερη: Αυτό το παιδί θα γίνει πολύ όμορφο, πολύ δυνατό και πολύ καλό παλληκάρι! Κι είπε η τρίτη: Όταν θα γίνει είκοσι χρονών θα πέσει στο πηγάδι του σπιτιού και θα πνιγεί.
Η μάνα του το άκουσε αλλά δεν το είπε κανενός. Από εκείνη την ημέρα πέρασαν οι ημέρες, οι μήνες και τα χρόνια κι όταν το παιδί έγινε είκοσι χρονών, εκείνη η γυναίκα είπε στον άντρα της: άντρα, να κλείσουμε το πηγάδι! Κι εκείνος ρώτησε: γιατί να το κλείσουμε; Διότι έχουν μοιράνει οι Μοίρες να πέσει το παιδί στο πηγάδι να πνιγεί.
Κι έτσι το έκλεισαν. Αλλά το παιδί πήγε και κάθισε επάνω εκεί που ήταν το πηγάδι και πέθανε.
Κωνσταντίνος Τσοπάνης
Be the first to comment on "Η Δύναμη της Μοίρας (Αρβανίτικο παραμύθι των Μεσογείων)"