ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ

Porto Rafti

Επτά χιλιόμετρα ανατολικά του Μαρκοπούλου βρίσκεται η περιοχή του Πόρτο Ράφτη ή Λιμήν Μεσογαίας. Πρόκειται για έναν κόλπο με 3 νησάκια (Ράφτη, Ραφτοπούλα, Πράσο) και ακτές από την Ερωτοσπηλιά έως το Αυλάκι.

Το λιμάνι της Μεσογαίας ηταν η πύλη της Αττικής για το βορειοανατολικό Αιγαίο και τον Πόντο. Στην Πρωτοελλαδική περίοδο (3000 π.χ.) αναπτύχτηκε ένας μεγάλος οικισμός στην Περατή και ένας μικρός στην Πούντα. Στους κλασικούς χρόνους έχουμε δυο δήμους, την Στειρία στο βόρειο τμήμα και των Πρασιών στο νότιο, οπού έχει βρεθεί και ο ναός του Δήλιου Δία. Κατά τον Χρεμωνίδιο πόλεμο ο ναύαρχος του Πτολεμαίου Πάτροκλος οχυρώνει την Κορώνη.

Στην θέση Δρίβλια έχουν βρεθεί τα ερείπια μιας τρίκλιτης παλαιοχριστιανικής βασιλικής, οργανωμένο νεκροταφείο, δημόσιο κτήριο, (φιλοσοφική σχολή;), λουτρικό συγκρότημα, λείψανα οικιών και σημαντικά κινητά ευρήματα, όπως γλυπτά, νομίσματα κ.α. όπου ανήκουν στα πρώτα χρόνια της Βυζαντινής περιόδου. Από τον 12ο αιώνα με την κατάρρευση του Βυζαντίου και τις συνεχείς επιδρομές των πειρατών οι κάτοικοι καταφεύγουν στην ενδοχώρα. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας το λιμάνι του Πόρτο Ράφτη ειναι από τα πιο ασφαλή ανατολικά της Αττικής.

Στις αρχές του 20ου αιώνα το Πόρτο Ράφτη ειναι ένας μικρός οικισμός από ελάχιστα σπίτια στο λιμάνι. Οι λιγοστοί κάτοικοι του έχουν σαν ασχολία το ψάρεμα ή την καλλιέργεια μποστανιών. Μέχρι τα μέσα του αιώνα το λιμάνι είχε εμπορικό χαρακτήρα, από αυτό έρχονταν φρέσκα λαχανικά από τα νησιά των Κυκλάδων και του βόριου αιγαίου για την τροφοδότηση της Αθήνας. Το λιμάνι το χρησιμοποιούσε και ο Συναιτερισμός Μαρκό για να στέλνει στα νησιά και στη βόρεια Ελλάδα κρασί και μούστο καθώς και για εξαγωγές των ίδιων προϊόντων στην Μασσαλία.

Ο Λιμήν Μεσογαίας ή Λιμάνι Μαρκοπούλου ή Πόρτο Ράφτη σήμερα ειναι ένας οικισμός 7.131μονιμων κατοίκων και θέρετρο 90 χιλιάδων περίπου καλοκαιρινών οικιστών.