Κλασική Αρχαιότητα (1100-330 μ.χ.)

Για τους γεωμετρικούς χρόνους (1100-700πχ) οι πληροφορίες που έχουμε ειναι ελάχιστες. Μέχρι στιγμής δεν έχει αποκαλυφθεί κάποιος οικισμός γεωμετρικής περιόδου στο Μαρκόπουλο (όπως και στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδος). Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως πέντε νεκροταφεία , δυο στην περιοχή που ειναι κτισμένο σήμερα το Μαρκόπουλο, ένα στη Μερέντα και ένα μεγάλο στην Περατή. Ο ναός του Δηλίου Απόλλωνα στις πρασιές όπου εξακολουθεί να ειναι σημαντικός τόπος λατρείας την ίδια περίοδο.

Τον 8o αιώνα π.Χ. ξεκινά και η ιστορία του ιερού της Βραυρωνίας Αρτέμιδος όπου κατά την κλασική εποχή μέλλεται ένα από τα ποιο σπουδαία ιερά στην Ελλάδα. Άλλοι μικρότεροι λατρευτικοί χώροι έχουν εντοπιστεί στην Μερέντα, στην Χαμολιά και στο Χάβωση. Οι πληθυσμοί ασχολούνταν με την γεωργία και στα μέσα της περιόδου σημειώνετε αύξηση του πληθυσμού.

Στην αρχαϊκή εποχή (7ος και 6ος αι.π.Χ.) συνεχίζετε η αύξηση του πληθυσμού που διατηρεί τον αγροτικό της χαρακτήρα. Στην Μερέντα έχουν ανασκαφεί ,οικείες, ταφικοί περίβολοι και ένα μικρό αγροτικό ιερό (πιθανόν της Δήμητρας). Εξακολουθούν να κατοικούνται η Στειρία ,οι Πρασιές και η Βραυρώνα, της οποίας το ιερό ειναι σε άνθηση όπου και απαγγέλλονται για πρώτη φορά ομηρικές ραψωδίες. Ένας ακόμη μικρός λατρευτικός χώρος έχει εντοπιστεί κοντά στον πύργο της Βραυρώνας. Κατά την περίοδο αυτή αρχίζει να οργανώνετε και το οδικό δίκτυο. Στην ανάπτυξη της περιοχής σημαντικό ρόλο είχε η οικογένεια του Πεισίστρατου η οποία καταγόταν από την Βραυρώνα. Στους κλασικού χρόνους (500 – 323 π.χ.) η Αθήνα φτάνει στο απόγειο της δόξα της. Το ίδιο ισχύει και για την Μεσογαία που ειναι μέρος της και η ιστορία της ειναι συνδεμένη με αυτήν της Αθήνας.

Το 507-508 π.χ. ο Κλεισθένης θέτει της βάσεις για την δημοκρατική μεταρρύθμιση της Αθήνας. Χωρίζει διακριτικά την Αττική σε 10 φυλές και 174 δήμους από τους οποίους οι επτά βρίσκονταν εντός των ορίων του σημερινού δήμου Μαρκοπούλου. αυτοί ήταν : ο δήμος Αγνούντος(εκεί που ειναι κτισμένο σήμερα το Μαρκόπουλο), ο δήμος Μιρρινούντα ( στην Μερέντα),ο δήμος Φιλαίδων (στο Κηπι), ο δήμος Αγγέλης ( στο Αγγελήσι), ο δήμος Κυθυύρου (μεταξύ Πούσι Καλογέρι και Λιγόρι) ο δήμος Στειρίας ( στην Ντρίβλια) και ο δήμος Πρασιών (στον Μπρασά). Οι δήμοι είχαν αγροτικό χαρακτήρα και παρήγαγαν όλα τα απαραίτητα αγαθά. Την περίοδο αυτή γίνετε εισβολή των περσών στην Aττική , την πρώτη φορά το 490 π.χ. και την δεύτερη το 480 π.χ. Και οι δυο εισβολές υπήρξαν καταστροφικές για την περιοχή. Κατά την διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου (431-404 π.χ) οι δήμοι της Αττικής- τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο- είχαν υποστεί καταστροφές.

Μετά το τέλος του πελοποννησιακού πολέμου ακολουθεί περίοδος ειρήνης και ευμάρειας. Το 338 π.χ μετά την λήξη της μάχης της Χείρωνιας η Αθήνα χάνει την στρατιωτική της αίγλη και γίνετε υποτελής στο Μακεδονικό βασίλειο. Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους (338-142πχ) συνεχίζετε η ειρηνική περίοδος μέχρι τον Χρεμωνίδιο πόλεμο (267-161πχ) κατά τον οποίο Αθήνα και Σπάρτη συμμαχούν εναντίον των μακεδόνων, θέλοντας να ξανακερδίσουν την ανεξαρτησία τους. Σύμμαχος τους ο Πτολομεος ο οποίος στέλνει τον στρατηγό Πάτροκλο να τους βοηθήσει. Ο τελευταίος οχυρώνει την Κορώνη και κατασκευάζει τον πύργο στο Λημικό.

Ο πόλεμος τελειώνει με νικητές τους Μακεδόνες. Τα γεγονότα αυτά συντέλεσαν ώστε να εγκαταλειφθούν οι περισσότεροι οικισμοί δίνοντας την θέση τους σε λίγες αλλα μεγάλες αγροικίες . το 146 πχ οι Ρωμαίοι κατακτούν την Ελλάδα και έτσι ξεκίνα η ρωμαϊκή περίοδος έως το 323μχ . Χαρακτηριστικό της περιόδου ειναι η συγκέντρωση της γης στους λίγους. Το 86 πχ η περιοχή θα γνωρίσει μια καταστροφή από τον ρωμαίο στρατηγό Συλλα και έναν λοιμό στα χρόνια του Μάρκου Αυρήλιου. Το 267 μΧ. θα υποστεί άλλη μια καταστροφή από τους Ερούλους.

Δημήτρης Μαντάλας